Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 10 De glimlach en de traan

Het is 31 december 2018 en ik sta met mijn jas in mijn hand om naar een begrafenis te gaan. Op eerste Kerstdag is een collega overleden aan kanker, nog maar 61 jaar, en het afscheid is vanmiddag. Mijn telefoon gaat en ik kijk wie er belt. Het is een telefoontje wat ik verwacht, ik glimlach en neem snel op…

De beller geeft aan akkoord te zijn met ons bod en de voorwaarden. Mijn hart springt op en ik besef dat de droom van mij en mijn vrouw weer een stapje dichterbij gekomen is. Op dat moment realiseer ik me dat ik naar een begrafenis moet en ik rond het gesprek snel af. Terwijl ik naar Klundert rij voor het afscheid word ik heen en weer geslingerd tussen verdriet en geluk.

Verdriet en geluk liggen dicht bij elkaar en zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Rationeel wist ik dit al maar pas de afgelopen maanden ervaar ik wat dat in de praktijk betekent. Vanaf het moment dat mijn moeder me eind augustus vertelde dat ze nierkanker heeft met uitzaaiingen in de botten word ik regelmatig geconfronteerd met veel verdriet. Bij mijn moeder en vader, bij mijn zussen. En de laatste weken ook steeds meer bij mijzelf al was daar wel vlak voor Kerst een letterlijke klap voor nodig om door het emotionele ijs heen te zakken.

Ondanks het heftige proces groeit de band in de familie. Het is een bijzonder proces om mee te maken en ik zie dat zoiets droevigs en onomkeerbaars leidt tot een verandering bij iedereen die erbij betrokken is. Er ontstaat kwetsbaarheid, openheid en iedereen, ook ik, vecht tegen oude aangeleerde patronen die nu niet meer werken. Ik ervaar nu wat Gandhi ooit zei: “Ik ben te zeer mens om niet bewogen te worden door het verdriet van anderen, en als ik geen middel vind om hun lijden te verzachten, heeft mijn menselijke natuur zoveel pijn, dat ik er naar snak de dood te mogen omhelzen als een lang verloren vriend”.

In deze periode las ik ook de volgende definitie van liefde: “Liefde is de schoonheid in alle situaties en dingen ervaren”. De cruciale vraag die ik me gesteld heb is of ik naast het verdriet ook de schoonheid, en dus de liefde, in de situatie met mijn moeder ervaar. Mijn antwoord is ja. Natuurlijk is het verschrikkelijk wat er gebeurt maar tegelijkertijd ben ik ook erg dankbaar als ik bijvoorbeeld alleen maar naast mijn moeder zit en haar hand vasthoud. Dan ervaar ik de schoonheid van dat moment.

Op Internet kwam ik het volgende gedicht van Nadia Lievaart tegen wat mijn gevoel heel mooi beschrijft:

Dankbaarheid en verdriet
Stromen door mij tegelijkertijd
Mijn glimlach en mijn tranen
Ze zijn niet eens in strijd

Ze mogen samenwonen
In mijn ogen, in mijn hart
Voor ieder stukje liefde
Is er ook een stukje smart

Jouw liefde die bewaar ik
Hou ik bij me, diep in mij
Maar je armen blijf ik missen
Daar kan ik niet aan voorbij

De vele kanten van mijn rouw
Ze mogen naast elkaar bestaan
Ze horen bij elkaar
De glimlach en de traan

Mijn vraag aan jou is: kun jij ook in moeilijke situaties de glimlach en de traan naast elkaar laten bestaan?

Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 9 De kracht van kwetsbaarheid

Het is zaterdagmiddag en ik loop over de grote Markt in Roosendaal. De zon schijnt, kinderen rennen door de waterstralen, marktkooplui prijzen hun waren aan. En ineens klinkt er boven die stadse levendigheid het gegil van een klein kind…

Ik kijk om, scan het plein en zie een klein kind wanhopig om zich heen kijken. Uit mijn ooghoek zie ik een vrouw in een rechte lijn naar het kind bewegen. Even later stort het kind zich in de armen van, naar ik aan neem, haar moeder. Het plein haalt weer adem en de levendigheid keert weer terug. Ik bedenk me hoe kwetsbaar het kind zich gevoeld moet hebben…

Dezelfde avond zit ik met een goede vriendin een hapje te eten. Ze vertelt een verhaal hoe ze druk het huis aan het schoonmaken is. Ze staat voorover gebogen de vensterbank te stoffen en ziet buiten een man naar haar kijken. Plots realiseert ze zich dat ze geen beha aan heeft en een wijd T-shirt…. Ze voelt zich kwetsbaar…. En in een reflex strekt ze haar arm en zwaait naar de onbekende man. Deze schiet in de lach en zwaait terug.

Kwetsbaarheid, het is een thema dat de afgelopen maanden regelmatig op mijn deur klopte. Op mijn werk bij de gemeente Woensdrecht heb ik de afgelopen maanden ervaren wat de gevolgen waren door me niet kwetsbaar op te stellen. Frustraties, onvermogen en het besef dat ik mezelf aan het verliezen was. Dat besef heeft me terug gebracht naar de realiteit. Ik ben gaan staan waar ik voor sta, niet waarvoor anderen wilden dat ik ging staan. Iedereen kon zien wie ik was en waar ik voor stond en daar zat niets meer tussen. Ik voelde me naakt, net zoals mijn vriendin toen ze aan het poetsen was, kwetsbaar. En tegelijkertijd ervaarde ik een kracht die uit mezelf kwam en er altijd is.

Voor mij staat kwetsbaarheid dan ook voor het vermogen om helemaal jezelf te zijn, in elke situatie. Kwetsbaar in de zin dat je geen regels van anderen nodig hebt, niet bezig bent om te voldoen aan de verwachting van anderen. In gesprek met een andere vriendin besef ik dat ze voortdurend vanuit de ander haar werkelijkheid vormgeeft. Ik besluit haar de vraag te stellen: wat wil jij? Ze stopt met praten en het blijft een tijdje stil. Als ze weer gaat praten hoor ik haar wensen, dromen, angsten. Ik zie haar kwetsbaarheid, wie ze in essentie is en ik zie haar kracht.

Ik ben steeds meer gaan ervaren dat kwetsbaarheid geen teken van zwakte is maar een enorme kracht. Het vraagt moed om jezelf bloot te geven en te laten zien wie je werkelijk bent. Het is een grote uitdaging want het is alsof het leven vraagt: ben jij bereid jezelf helemaal te geven?

Mijn vraag aan jou is: hoe moedig ben jij om kwetsbaar te zijn, om jezelf helemaal bloot te geven?

Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 8 Lieg nooit tegen jezelf

25 mrt 2018 Geen categorie

De #DeleteFacebook is ineens overal. Als je op internet zoekt op #DeleteFacebook krijg je meer dan 2 miljoen hits. De discussie gaat over het misbruik van gebruikersdata en over transparantie. Transparantie hoe Facebook met de data van zijn gebruikers omgaat. Tegelijkertijd merk ik dat transparantie voor mij de afgelopen weken een steeds terugkerend thema is. Toen ik me onlangs verdiepte in de boekhouding van een B&B die te koop stond bleek dat de jaarcijfers niet klopten met de werkelijkheid. De jaarrekening was niet zo transparant als je mocht verwachten.

Ook in mijn praktijk kwam het thema transparantie langs. Tijdens een afspraak liet een cliënt zien wat ze gemaakt had naar aanleiding van de vorige sessie. Vijf prachtige soulcollage kaarten die al pratende haar hele proces bleken weer te geven. De kaart die weergaf wat ze mocht gaan doen om uit de huidige situatie te komen: transparantie. Op de vraag waarom ze niet transparant was kwamen diverse redenen. Het was niet het juiste moment, de kinderen, ik wil mijn partner geen pijn doen. Allemaal argumenten die ervoor zorgen dat er uiteindelijk bij haar en in haar relatie een spanning is.

Toen ik haar vroeg hoe belangrijk zij het vond om transparant te zijn was ze erg duidelijk: dat was voor haar heel erg belangrijk. Voor mij bleef er maar één vraag over: hoe transparant, en eerlijk, ben je naar jezelf als je zegt dat je dit heel belangrijk vind maar dit in de praktijk zelf niet laat zien? Want gaat het er uiteindelijk niet om dat je de waarden die je nastreeft, in dit geval transparantie, ook in de praktijk tot leven laat komen?

Dit is wat Gandhi bedoelde met “be the change you want to see in the world”. Hoe transparant en eerlijk ben je naar jezelf als je zegt dat je volledig transparant bent maar tegelijkertijd je partner niet verteld wat je werkelijk voelt en denkt? Hoe eerlijk ben ik naar mezelf als ik vind dat er geen toekomst is voor een medewerker in de gemeente Woensdrecht en ik dat niet met deze medewerker deel? De Dalai Lama had gelijk toen hij zei: “A lack of transparency results in distrust and a deep sense of insecurity”. De afgelopen weken heb ik dit ervaren, of het nu gaat over Facebook en het misbruik van gebruikersdata, de B&B eigenaar die niet transparant is over de bezetting of mijn cliënt die niet transparant is naar haar man.

Paulo Coelho zei: “If you want to be successful, you must respect one rule: never lie to yourself”. Voor mij is de essentiële vraag die dan ook overblijft: durf jij volledig transparant en eerlijk te zijn naar jezelf?

Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 7 Continu onderweg

4 feb 2018 Geen categorie 1

En daar zat ik dan. Achter in de aula van het crematorium, bij de uitvaart van een zoon van een collega. Ik werd heen en weer geslingerd tussen de ervaringen die ik in rap tempo aan het ondergaan was. Voor mij is het überhaupt al niet te bevatten hoe het is om afscheid te moeten nemen van je kind. Maar wat als je je kind al tientallen jaren niet hebt gezien, er geen contact meer mee hebt gehad? Wat als de begeleider van de uitvaart bij het binnengaan van de aula aanneemt en openlijk uitspreekt dat er geen familie is. Dat de uitvaart niet door jou geregeld is maar door zijn vrienden. Die je niet kent en waarvan de aula bomvol zit. Dat er foto’s getoond worden die je nog nooit hebt gezien.

Voor mijn gevoel bevond ik me in een onwerkelijke situatie. De biologische familie, op twee handen te tellen, was een vreemde bij de uitvaart van hun eigen zoon. Zij kregen een inkijkje in een onbekend leven en werden geconfronteerd met een andere familie van hun zoon. Twee families die elkaar niet kenden maar met één gemeenschappelijke deler: het verdriet voor het verlies van een zoon, broer, partner, papa, vriend. In de verhalen zat ook een rode draad die concreet werd uitgesproken door de sprekers: hij was continu onderweg. Voortdurend op zoek naar een plek waar hij rust en geluk kon vinden.

Terwijl ik luisterde naar de sprekers realiseerde ik me dat die zoektocht iets universeels is. Want zijn we niet allemaal op zoek naar ‘die plek’? Een plek waar we thuiskomen, waar we ons op ons gemak voelen, geluk en rust ervaren. Die plek ziet er voor iedereen anders uit. Voor de één zijn dat de kinderen, familie of vrienden, voor de ander is dat een mooi huis en mooie spullen. Er zijn mensen die thuiskomen als ze in hun auto stappen, voor anderen is het de partner of de vakanties die elk jaar gemaakt worden. Maar allemaal zoeken we.

Ook ik herken deze zoektocht, het thuis willen komen. Een diepe wens om continu thuis te zijn. Ik vind het ‘thuis zijn’ niet in materiele dingen, de ideale baan of de mooiste vakanties. Ik kom thuis in de momenten dat ik mezelf beter leer kennen. In een mooi gesprek, in de stilte als ik alleen ben. Door mezelf beter te leren kennen kan ik ook beter naar mezelf luisteren en vervolgens mijn hart volgen. Of zoals Aristoteles zei: “Het geluk behoort aan hen, die aan zichzelf genoeg hebben”.

Tegelijkertijd ben ik ook continu onderweg, letterlijk en figuurlijk. Elke dag word ik in de praktijk uitgedaagd om het geluk en de rust in mezelf te zoeken en niet buiten mezelf. Deze uitdagingen zullen er altijd blijven. Paulo Coelho verwoordt dit mooi: “Geluk is nooit een staat van evenwicht. Geluk is altijd in beweging, altijd onderweg en het enige wat je kunt doen, is het spoor volgen. Ik zou er graag van willen maken: jou spoor volgen.

Zittend in de aula heb ik gebeden dat de zoon van mijn collega thuis mag zijn gekomen. Dat hij nu een plek heeft gevonden waar hij rust ervaart. De vraag die ik aan jou heb: waar kom jij thuis?

Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 6 Goede voornemens: je kunt het! Als je maar wilt…

26 dec 2017 Geen categorie 4

Het einde van het jaar nadert en de goede voornemens voor 2018 vliegen mij alweer om de oren. Eigenlijk zinloos want uit onderzoek blijkt dat veel goede voornemens falen, goed en wel voordat mensen eraan begonnen zijn. Iets soortgelijks kom ik in mijn praktijk als coach en masseur ook tegen. Cliënten willen graag veranderen en zeggen bijvoorbeeld: “ik wil een andere partner, ik wil dat mijn baas nu eens naar me gaat luisteren, ik wil me niet meer afhankelijk opstellen van mijn moeder”. Ze zeggen er alles aan te doen om dat voor elkaar te krijgen maar in de praktijk “lukt het niet”.

Massage en coaching als brug naar het onbewusteEven kort twee perspectieven op gedragsverandering. Het eerste perspectief onderscheidt drie gebieden waarop je kan ontwikkelen: je eigen persoonlijkheid (dit zijn niet al te makkelijk veranderbare eigenschappen), wat je kan (kennis, vaardigheden) en wat je wil (drijfveren, overtuigingen, belemmeringen). Het willen is belangrijk omdat het in hoge mate het kunnen stuurt, binnen de grenzen en mogelijkheden van de persoonlijkheid.

Massage en coaching als brug naar het onbewusteIn het tweede perspectief onderkennen Chris Argyris en Donald Schön verschillende ‘loops’ in de ontwikkeling van mensen. Single-loop leren is gericht op het verbeteren van je resultaten door je acties te veranderen (doe ik het goed?). Bij double-loop leren vraag je jezelf eerst af of je de goede dingen doet waarna je de bijbehorende actie uitvoert.

In de praktijk ligt in de meeste gevallen bij verandering de focus op het kunnen. Je verandert je routine, het resultaat is anders en je bent klaar. Deze verandering komt vaak door een prikkel buiten jezelf en is gericht op het leren van iets ‘omdat iemand anders het wil’. Kortom, bij een verandering van kunnen is de blik over het algemeen naar buiten gericht. Bij single-loop leren keert vaak het oude patroon weer terug. De reden is dat je jezelf niet de vraag hebt gesteld “wat wil ik”. De buitenwereld bepaalt wat je moet kunnen waardoor er een mismatch ontstaat tussen wat jij wilt en wat je in de praktijk doet. Om te weten wat je wilt moet je je blik naar binnen richten.

Marja de Vries verwoordt het prachtig in het boek ‘De hele olifant in beeld’: “We leren in de westerse cultuur om onze blik naar buiten te richten waardoor we vertrouwd zijn met het gebruik van ons verstand, de taal van woorden, […] de wereld van materie en ons lichaam, analyse, zaken los van elkaar zien […] Daarentegen zijn velen van ons veel minder vertrouwd met de daaraan tegengestelde taal van beelden, het herkennen van niet-lineaire ruimtelijke patronen en de onderlinge verbanden en verhoudingen tussen zaken. We zijn vervreemd geraakt van het contact met ons gevoel, onze intuïtie, onze creativiteit, ons voorstellingsvermogen en onze dromen. We zijn ons ook minder bewust van […] het contact met ons hart, onze ziel en onze innerlijke leiding. […]”.

Samenvattend zijn we het contact met de intelligentie van het hart (onze wil) kwijtgeraakt en daardoor is het dynamisch evenwicht tussen willen en kunnen verstoord. Het is niet zo dat het ene aspect beter of belangrijker is dan het andere, want beide aspecten vormen een essentieel onderdeel van dit dynamische evenwicht. Ook Alice wordt daarmee geconfronteerd in Alice in Wonderland:

“Kunt u me alstublieft vertellen welke kant ik van hieruit op moet?”
“Dat hangt voor een belangrijk deel af van waar je naar toe wilt,” zei de kat.
“Het maakt me niet zoveel uit”, ging Alice verder.
“Dan maakt het ook niet uit welke kant je op gaat,” zei de kat.
“Zolang ik maar ergens kom,” voegde Alice er als een verklaring aan toe.
“Oh, dat zal zeker gebeuren,” zei de kat, “als je maar lang genoeg loopt”.

We kunnen dit evenwicht herstellen door de beide elkaar aanvullende aspecten, willen en kunnen, te laten samenwerken. Daarvoor is het wel nodig dat je eerst naar je eigen drijfveren, overtuigingen en belemmeringen kijkt, voordat je overgaat tot actie. Hoeveel mensen zouden zich dat realiseren bij het maken van de goede voornemens? G. de Ley, een Vlaamse schrijver, zei het zo mooi: “Zelfkennis is het begin van alle wijsheid en het einde van de meeste illusies”.

In de massage en coaching bij Kausay Puriy komen deze vragen dan ook steeds terug: “Wie ben jij? Wat drijft jou? Wat zijn jou waarden en welke overtuigingen belemmeren jou?” Door jezelf deze vragen te blijven stellen verander je jou leer-loop en herstel je het evenwicht tussen willen en kunnen. Voor nu wens ik je een liefdevol, gezond, ontspannend en inspirerend 2018 en vraag ik je: wat zijn jou goede voornemens voor 2018?

Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 5: Oei, ik groei!

25 nov 2017 Geen categorie

Oei, ik groei! Wie kent het boekje niet? Een boekje voor ouders waarin tien sprongen in de mentale ontwikkeling van een baby worden beschreven die het in de eerste 20 maanden doormaakt. Ik moest de afgelopen periode regelmatig aan de titel van dit boekje denken.

Een aantal weken geleden werd ik geconfronteerd met rugklachten. Pijnlijk en stijf, soms weer normaal maar bijna voortdurend op een irritante manier aanwezig. Voor mij was het vanaf het eerste moment dat de rug opspeelde duidelijk: mijn lichaam wil mij wat vertellen.

Je lichaam slaat al je levenservaringen op en bezit een oneindige wijsheid om je te vertellen hoe het er met je voor staat. Je lichaam wordt ook wel de barometer van je ziel genoemd. Het is dan ook heel belangrijk naar je lichaam te luisteren. Het fysieke lichaam is de spiegel van je emoties en je mentale gesteldheid en drukt letterlijk uit hoe het met jou is gesteld. Het fysieke lichaam is dan ook het topje van de ijsberg. Veel van onze lichamelijke klachten vinden hun oorzaak in een disbalans in je geest of in je emoties. De fysieke klachten zijn signalen dat er iets niet in orde is en nodigen ons uit om er aandacht aan te besteden.

De uitnodiging van mijn lichaam heb ik opgepakt. De weken die volgden waren heel boeiend. Ik heb me laten masseren om te voelen wat de boodschap was. Cliënten vertelden hun verhaal en ik herkende delen van mijzelf daarin. Ik had een hele mooie ontmoeting met een vriendin, een (h)eerlijke coachwandeling op het werk en ben een paar dagen naar zee geweest. In al deze situaties kwamen delen van het antwoord ‘aanwaaien’. En afgelopen vrijdag had ik een fantastische opleidingsdag waarin het laatste puzzelstukje op zijn plaats viel.

Ik ben gaan luisteren naar wat mijn lichaam te vertellen had en voor mij is duidelijk geworden wat ik te leren heb. Maar zijn deze inzichten nu zo nieuw voor mij? Nee, dat niet. Maar de situaties waarin ik de inzichten mag toepassen worden wel steeds uitdagender. Ik vergelijk het met een computer spelletje waarbij je steeds op een hoger level komt en de uitdagingen groter worden. Het is voor mij belangrijk om altijd, hoe uitdagend de situatie ook is, dat te blijven doen waar ik in geloof. En ik weet nu dat, als ik dat niet doe, mijn lichaam mij wel bij de les houdt.

Ik heb inmiddels in de dagelijkse praktijk de lessen een aantal keer toegepast en wat een ruimte en vrijheid ervaar ik weer. En mijn rugklachten? Die zijn grotendeels verdwenen. Wat is het leven mooi: ik groei … en blijf groeien!

Mijn vraag aan jou is: hoe goed luister jij naar jou lichaam en wat doe jij met die signalen?

Jezelf worden door massage en coaching

Brug 4: Durf jij jezelf te zijn?

16 okt 2017 Geen categorie 2

Een goede vriend zette me laatst aan het denken. Hij vertelde me dat zijn neef een huis gaat bouwen. Voordat de bouw écht van start kon gaan moesten er de nodige formaliteiten worden afgehandeld. Ik noem het maar even de administratieve rompslomp. Het invullen van een medische verklaring maakt daar onderdeel van uit. De verzekeraar wil alles van je weten en vraagt je via een formulier het hemd van het lijf. De neef in kwestie was niet consequent in het invullen van zijn formulier met alle gevolgen van dien…..

In het verleden heeft deze neef, voor de aankoop van een ander huis, ook een medische verklaring moeten invullen. Toen heeft hij een opname op de PAAZ afdeling van een ziekenhuis verzwegen. Op dat moment vond hij dat moeilijk te erkennen. Schaamte, angst om veroordeeld te worden, ontkenning. Het speelde destijds een grote rol bij de beslissing om dit niet op het formulier te zetten. Hij was immers juist genezen. Voelde zich prima. De aankoop van dat nieuwe huis betekende zoveel voor hem en voor zijn gezin. Een nieuwe start. Hij wilde niet terugkijken. Hij wilde juist vooruit.

En nu deed zich die prachtige kans voor om een huis te bouwen. Daar droomde hij al jaren van. Bij het invullen van de papieren en de medische verklaring durft hij zijn ware zelf te laten zien. Hij vult alles naar waarheid in en voelt zich daar goed bij. Hij is zich van geen kwaad bewust als de verzekeraar hem belt. Hij schrikt als die hem vertelt dat hij fraude heeft gepleegd en mogelijk niet in aanmerking komt voor de hypotheek

Jarenlang ging deze man gebukt onder de dingen die hij verzweeg. Bedenk je eens wat dat met iemand doet. En hoe knap het is dat hij die schaamte, die ontkenning heeft overwonnen! Hij durfde zijn ware zelf onder ogen te komen. Het bracht hem rust en balans. Hij kon weer genieten van het leven.

Er zijn heel veel mensen die niet in de spiegel durven te kijken, hun ware zelf niet onder ogen durven te komen. Ze onderdrukken de waarheid. Angst en schaamte voeren de boventoon. Pas als ze zich realiseren dat ook deze donkere kant, deze schaduwkant, onderdeel uitmaakt van hun ware zelf kunnen ze die negatieve gevoelens loslaten. Pas dan ervaren ze rust en innerlijke eenheid.

Met de neef uit dit voorbeeld gaat het gelukkig goed. Het had wat voeten in de aarde maar de verzekeraar is inmiddels overtuigd van zijn goede intenties. De bouw vordert gestaag. Binnenkort verhuist hij met zijn gezin naar hun droomhuis.

Om over na te denken: durf jij, in alle situaties, jezelf te zijn, je ware zelf te laten zien aan jezelf en aan de buitenwereld? En zoals Loesje al zei: “Misschien moet je jezelf eerst tegenkomen, voordat je het kunt zijn”.

Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 3

26 sep 2017 Geen categorie

Je ware zelf

Onlangs begeleidde ik een groep mensen in een samenwerkingstraject. Tijdens één van de sessies viel me op dat de antwoorden op veel vragen heel impliciet waren. Niemand durfde zich echt uit te spreken. Toen ik de groep met dit gedrag confronteerde besloot één persoon heel expliciet te worden. Het gevolg was een emotionele botsing tussen twee personen waarbij ieder zijn frustratie uitsprak. De volgende dag kwam ik deze persoon tegen. Hij vertelde dat hij de hele avond had nagedacht over het voorval en zich gerealiseerd had dat hij nooit echt geluisterd had naar zijn collega en dat hij mede oorzaak was van de problemen.

Deze groep vermijdt het liefst conflicten en heeft dat naar het rijk van de schaduw verwezen. De confrontatie met de schaduw creëert eenheid en maakt ons heel. Wanneer een mens weigert een principe in zijn bewustzijn te beleven, dan ‘zinkt’ dit principe in het lichaam en verschijnt daar als klacht. Voor de groep uitte zich dat in spanning die voelbaar was in de groep. De klacht laat zien wat de mens ontbreekt want de klacht is zelf het ontbrekende principe, materieel en zichtbaar geworden in het lichaam. Juist in die klacht kunnen we ons leren kennen. Eerlijkheid tegenover jezelf behoort dan ook tot de zwaarste eisen in het proces van bewustwording.

Eenheid realiseren betekent voor mij een brug bouwen tussen het bewuste en het onbewuste. Een brug die een open relatie, een natuurlijke verbinding, creëert tussen het bewuste en onbewuste, tussen je persoonlijkheid en je ware zelf. De brug maakt dat je naar alles kan kijken wat aanwezig is. Je leert te begrijpen dat de schaduwkant onlosmakelijk verbonden is met jezelf. Door de brug te bouwen leren we onszelf kennen, inclusief onze schaduwkant en leren we in de dagelijkse praktijk het midden op te zoeken. Zonder waarde-oordeel, zonder identificatie met één van de uitersten.

De brug herstelt de verbinding tussen jezelf en je persoonlijkheid waarmee je in de wereld staat. Een brug die voorbij de bewuste lagen kijkt, voorbij je sociale identiteit. Jij wordt weer één met jezelf. Je leeft weer in vrijheid. Jouw persoonlijkheid is weer kneedbaar, zodat je er speels en vrij mee kunt omgaan. Jouw persoonlijkheid is een ware expressie van je ware zelf.

Tsjwang-tse, een Chinees tauïstisch filosoof (4de-3de eeuw v.C.) sprak de wijze woorden: “Wie boven de verschillen uitstijgt, ziet de eenheid en leeft ernaar”. Ik neem de vrijheid om deze iets aan te passen: “Wie boven de verschillen uitstijgt, ervaart de eenheid en kan zijn levensenergie weer vrij laten stromen” – Kausay Puriy –

Mijn vraag aan jou is: wanneer is de laatste keer dat jij deze eenheid hebt ervaren?

Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 2

26 sep 2017 Geen categorie

Schaduw

Deze week naderden we na maanden een deadline voor een project op het werk. Veel mensen hadden hun bijdrage geleverd door delen van het document te schrijven of input te leveren. Nu was het moment om alles samen te voegen tot het eindresultaat. Maar één onderdeel ontbrak nog. Toen ik de verantwoordelijke persoon erop wees dat hij nog één dag had voor zijn bijdrage kreeg ik als antwoord dat het niet ging lukken. Vervolgens ontstond er een felle discussie over verantwoordelijkheden en afspraken nakomen. Mijn schaduwkant kwam in deze discussie heel sterk naar voren maar daarover zo meteen meer.

Carl Jung was degene die het begrip ‘schaduw’ in de psychologie introduceerde. Hij gaf daaraan voor zijn tijd een geheel eigen betekenis: het verborgen ware zelf. Dat ware zelf kleeft aan je zoals je schaduw in de stralen van de zon. Als je in het zonlicht staat kun je hoog of laag springen, tegen je schaduw schoppen maar wat je ook doet je raakt die schaduw niet kwijt. Zo is het ook met je ware zelf. Want dat ben je en dat blijft bij je, hoe verborgen ook en hoe je ook je best doet het te verstoppen.

Wat is schaduw

Je schaduw zijn die principes die je niet in jezelf accepteert en deze kom je tegen in de wereld om je heen. Deze veroorzaken problemen. Dus door de wereld om ons heen kunnen we onze schaduw leren kennen. De schaduw bevat alles waarvan wij tot het diepst van ons hart overtuigd zijn dat het uit de wereld moet worden geholpen zodat deze goed en heel kan worden. Maar juist het tegendeel is het geval: de schaduw heeft als inhoud alles wat onze wereld ontbreekt om heel te worden. Kortom, de onbewustheid van onze schaduw maakt dat wij niet heel zijn, geen eenheid zijn. Het is dan ook niet vreemd dat alle mythische helden moeten vechten met monsters, draken en demonen en met de hel zelf om heel te kunnen worden.

Wat doet schaduw?

In elk mens schuilt een verlangen om als je ware zelf aanwezig te zijn in de wereld. Je ware zelf wil erkend en gekend worden. Dat is een natuurlijk verlangen, een gezonde uiting van je levenswil. En als je dat jezelf niet toestaat, dan heeft dat gevolgen, soms zelfs ingrijpende gevolgen. Als je in zo’n situatie terecht komt, is het je schaduw, het onderdrukte deel van jezelf, dat aandacht opeist, en daarom op een welhaast geheime manier verstorend optreedt in je ‘normale’ leven. Dan zorgt de schaduw voor klachten.

Terug naar de discussie. Waar ik problemen mee heb is het feit dat deze persoon zijn afspraken niet nakomt en geen verantwoordelijkheid toont. Ik ben namelijk iemand die dat altijd wel doet. Maar als ik eerlijk ben: wat lijkt het me heerlijk om (af en toe) geen verantwoordelijkheid te nemen en afspraken niet na te komen. Ja, die kant is er ook maar ik durf nog niet te erkennen dat die kant ook een deel van mij is. Met als gevolg dat ik eenzijdig de discussie met mijn collega voer.

Dit keer een tip: wees aardig voor onaardige mensen, die hebben jou het hardste nodig.

Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 1

26 sep 2017 Geen categorie

Polariteit

Afgelopen maand ben ik alleen een lang weekend weg geweest. Heerlijk in een hotel aan de rand van de Veluwe. Een weekend me-time, waarin ik wat gewandeld heb en vooral niets heb gedaan. Toen ik maandagmiddag thuis kwam kon ik meteen aan de slag om werk af te maken voor dinsdag. Terwijl ik daarmee bezig was merkte ik hoe enorm ik genoot van de beleving van de dagen ervoor. En ik realiseer me dat dit gevoel veroorzaakt werd door de drukte waarin ik me op dat moment bevond.

Wat we vaak vergeten is dat de twee polen elkaar aanvullen en elkaar nodig hebben om zelf te kunnen bestaan. Denk aan de ademhaling. Zonder de inademing is er geen uitademing en omgekeerd. Of kijk naar het plaatje hieronder.

We kunnen in het gunstigste geval de vaas en de gezichten na elkaar zien, maar het is erg moeilijk om de vaas en de gezichten gelijktijdig waar te nemen. De belangrijkste les die we hieruit kunnen leren: als je één pool weghaalt verdwijnt het totale beeld. Achter iedere polariteit zit dan ook een eenheid. Ontken je één pool in het bestaan, dan ontken je daarmee ook de eenheid die beide polen met elkaar vormen.

Wat gebeurt er in jouw dagelijks leven?

Je wil altijd maar één pool ervaren, en je bestrijdt de ander. Je wil geluk ervaren en je bestrijdt ongeluk. Je zegt: ik ben actief en sluit passief zijn uit. Iedere identificatie die op een beslissing berust houdt één pool buiten de deur. En vaak worden door onze omgeving, opvoeding, school etc. de keuzes voor ons gemaakt. Door al deze keuzes voor het één (en niet voor het ander) bouw je, keus voor keus, laag voor laag, aan een persoonlijkheid die gebaseerd is op slechts één mogelijkheid van de twee keuzes. Juist omdat een aantal van die keuzes door anderen zijn gemaakt, creëren we een zelfbeeld en een persoonlijkheid zoals anderen het graag zien.

Onze schaduw

Alles wat wij niet willen (of mogen) zijn, wat wij niet in onszelf willen aantreffen wat wij niet willen beleven, alles wat wij niet in onze persoonlijkheid willen opnemen, vormt onze schaduw. Het klopt dat een nee van een beslissing één pool uit ons gezichtsveld heeft verbannen maar de aanwezigheid ervan is niet opgeheven. Uit het niet-zien concludeer je al snel een niet-hebben. Je gelooft dat het ene zonder het andere kan bestaan. Maar Jung zei al: “No tree, it is said, can grow to heaven unless its roots reach down to hell”.

Mijn vraag aan jou is: wie ben je nog meer die je niet wilt zijn?

Search

+