Massage en coaching als brug naar het onbewuste

Brug 1

26 sep 2017 Geen categorie

Polariteit

Afgelopen maand ben ik alleen een lang weekend weg geweest. Heerlijk in een hotel aan de rand van de Veluwe. Een weekend me-time, waarin ik wat gewandeld heb en vooral niets heb gedaan. Toen ik maandagmiddag thuis kwam kon ik meteen aan de slag om werk af te maken voor dinsdag. Terwijl ik daarmee bezig was merkte ik hoe enorm ik genoot van de beleving van de dagen ervoor. En ik realiseer me dat dit gevoel veroorzaakt werd door de drukte waarin ik me op dat moment bevond.

Wat we vaak vergeten is dat de twee polen elkaar aanvullen en elkaar nodig hebben om zelf te kunnen bestaan. Denk aan de ademhaling. Zonder de inademing is er geen uitademing en omgekeerd. Of kijk naar het plaatje hieronder.

We kunnen in het gunstigste geval de vaas en de gezichten na elkaar zien, maar het is erg moeilijk om de vaas en de gezichten gelijktijdig waar te nemen. De belangrijkste les die we hieruit kunnen leren: als je één pool weghaalt verdwijnt het totale beeld. Achter iedere polariteit zit dan ook een eenheid. Ontken je één pool in het bestaan, dan ontken je daarmee ook de eenheid die beide polen met elkaar vormen.

Wat gebeurt er in jouw dagelijks leven?

Je wil altijd maar één pool ervaren, en je bestrijdt de ander. Je wil geluk ervaren en je bestrijdt ongeluk. Je zegt: ik ben actief en sluit passief zijn uit. Iedere identificatie die op een beslissing berust houdt één pool buiten de deur. En vaak worden door onze omgeving, opvoeding, school etc. de keuzes voor ons gemaakt. Door al deze keuzes voor het één (en niet voor het ander) bouw je, keus voor keus, laag voor laag, aan een persoonlijkheid die gebaseerd is op slechts één mogelijkheid van de twee keuzes. Juist omdat een aantal van die keuzes door anderen zijn gemaakt, creëren we een zelfbeeld en een persoonlijkheid zoals anderen het graag zien.

Onze schaduw

Alles wat wij niet willen (of mogen) zijn, wat wij niet in onszelf willen aantreffen wat wij niet willen beleven, alles wat wij niet in onze persoonlijkheid willen opnemen, vormt onze schaduw. Het klopt dat een nee van een beslissing één pool uit ons gezichtsveld heeft verbannen maar de aanwezigheid ervan is niet opgeheven. Uit het niet-zien concludeer je al snel een niet-hebben. Je gelooft dat het ene zonder het andere kan bestaan. Maar Jung zei al: “No tree, it is said, can grow to heaven unless its roots reach down to hell”.

Mijn vraag aan jou is: wie ben je nog meer die je niet wilt zijn?

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Search

+